Werken vanuit huis en toch in verbinding met collega’s

Onder normale werkomstandigheden is het soms al lastig de signalen te herkennen wanneer collega’s dreigen om te vallen. Laat staan nu velen van hen thuis werken, uit het zicht. Ondertussen zijn de risico’s op psychische nood misschien wel groter dan ooit. Hoe blijf je op afstand toch in verbinding en help je elkaar de crisis door?

In tijden van crisis neemt doorgaans het aantal ziekmeldingen in organisaties af, maar die cijfers zijn bedrieglijk. Annechien Veenemans, GZ-psycholoog: “Op dit moment loopt de emotionele belasting voor veel medewerkers op. Een deel heeft het extra druk en werkt onder moeilijke omstandigheden, bijvoorbeeld in de zorg. Ook thuiswerkers hebben het niet altijd makkelijk. Via een scherm vergaderen kost extra energie, kinderen vragen aandacht, problemen in de privésfeer worden uitvergroot. Sommige medewerkers maken heftige dingen mee, zoals een sterfgeval in de familie – en kunnen niet eens naar de uitvaart. Stressfactoren te over. Maar mensen die in de problemen raken, gaan vaak nog lang door in een overlevingsstand. Zeker als ze vrezen voor hun baan. Met als risico dat ze alsnog omvallen als de situatie enigszins normaliseert. Dat is een situatie die je voor wil blijven.”

Inzetten op veerkracht

Stressklachten voorkomen onder de huidige omstandigheden gaat niet lukken door de oorzaak weg te nemen, want op de coronacrisis hebben we weinig invloed. Annechien: “Het is zinvoller om in te zetten op factoren die ervoor zorgen dat medewerkers beter met de spanning om kunnen gaan, die veerkracht geven. Daarom is het belangrijk om goed met elkaar in verbinding te blijven: als medewerkers hun verhaal bij elkaar en hun leidinggevende kwijt kunnen, ervaren dat ze niet alleen staan in hun zorgen en onderlinge steun ondervinden, is er al veel gewonnen.”

Actief in contact

Annechien realiseert zich dat juist die verbinding in deze tijd van thuiswerken voor veel medewerkers dreigt weg te vallen. “Onder coronavrije omstandigheden schiet je elkaar makkelijk even aan, ontmoet je elkaar bij de koffieautomaat en ga je samen lunchen. Allemaal automatische contactmogelijkheden die voor thuiswerkers niet voor het grijpen liggen. Ze moeten nu actief op zoek naar verbinding, en alles gaat via de telefoon of het scherm. Daarbij mis je de lichaamstaal, de non-verbale informatie, die ook heel belangrijk is in de onderlinge communicatie. Dat maakt het ook lastiger om signalen op te vangen als het met iemand niet goed gaat; je moet het met minder informatie doen.”

Gezien en gehoord

Dat vraagt ook van leidinggevenden dat ze extra moeite doen om de verbinding in stand te houden. “Veel organisaties hebben al de online dagstart ingevoerd of houden geregeld een koffiesessie via het scherm. Dat is een mooi begin. Probeer daarnaast als leidinggevende ook bewust met al je medewerkers een-op-eencontacten in te plannen. En vraag daarbij niet alleen of het lukt met de werkzaamheden en de deadlines haalbaar zijn, maar ook: ‘Hoe is het met jóú?’ Bied je medewerkers de ruimte om hun zorgen te delen en wees zelf ook open. Op die manier voelen ze zich gehoord en gezien, en jij krijgt zicht op waar het goed gaat en bij wie het water aan de lippen staat. Zodat je daarop tijdig kan inspelen. En laat vooral ook je waardering blijken dat iedereen er de schouders onder zet om het beste van de situatie te maken, bijvoorbeeld met een bloemetje of een kaartje. Ook dat zorgt voor verbinding, het zit soms in kleine dingen.”

Meer informatie

Meer weten over mentale ondersteuning? Kijk dan hier.