Voeding; de benzine voor prestaties

Inmiddels zijn we aangekomen aan het laatste deel van het seizoen. De Weissensee ligt achter ons en voor ons is dit een enorm succes geweest. Maar “het werk gaat door” dus het is tijd om weer naar voren te kijken!

Waar de meiden rechtstreeks van de Weissensee weer naar huis zijn gereden ben ik samen met Elma in Inzell neergestreken. Mijn laatste deel van het seizoen ziet er iets anders uit dan die van de andere meiden. Ik mag in de komende maand nog deelnemen aan 3 worldcups. Om tijdens deze periode fit te blijven is goede voeding zeker van belang.

Wat eten betreft ben ik altijd lastig geweest. Niet omdat ik niets lust maar omdat ik verschillende voedselallergieën* heb. In sommige gevallen is het moeilijk om de juiste dingen binnen te krijgen, in andere gevallen zit je er niet op te wachten dat een dag voor een (belangrijke) wedstrijd een allergie zijn kop opsteekt. Het klinkt lastig maar er zitten ook voordelen aan. Een daarvan is dat je automatisch bewuster met eten omgaat. Het is niet mogelijk om klakkeloos alles door het eten heen te gooien. Door verpakkingen te lezen controleer en realiseer je je wat er eigenlijk je lijf ingaat. Geloof mij, soms sta je met je mond open van verbazing een verpakking te lezen.

Gelukkig past ook de markt zich steeds beter aan. Zo bestaan er, voor een melkallergie, veel alternatieven. Waar het tot een aantal jaar geleden (bijna)onmogelijk was om een lekker sausje te maken voor over je eten heb je tegenwoordig erg veel keuze. Deze soja producten zijn voor iedereen een goed (en lekker) alternatief. Hetzelfde geldt voor bijvoorbeeld een pizza. Een diepvriespizza is niet aan mij besteed, maar alle losse ingrediënten inclusief de bodem kunnen in de supermarkt gekocht worden waardoor een pizza gewoon tot de mogelijkheden behoort.

Maar hoe zit het nu met voeding op wedstrijddagen? 
Wat voeding betreft is de dag voor de wedstrijd minstens zo belangrijk als de wedstrijddag zelf. Wanneer je een goede avondmaaltijd nuttigt dan zorg je er in ieder geval voor dat je lichaam genoeg energie op de wedstrijddag zelf heeft. Deze maaltijden bestaan voornamelijk uit rijst, pasta’s of pannenkoeken. Licht verteerbaar en met enorm veel variatie mogelijkheden.

Voeding op de wedstrijddag zelf is sterk afhankelijk van het soort wedstrijd. Een langebaan wedstrijd of een 200km staat qua energieverbruik mijlenver uit elkaar. Persoonlijk hoor ik tot de categorie die voor een langebaan wedstrijd geen warme maaltijd nuttigt. Simpelweg omdat ik het te zwaar op mijn maag vind liggen. Een boterham met zoet beleg of een krentenbol samen met een bidon dorstlesser is voor mij voldoende.

Voor een natuurijsklassieker staat bij alle schaatsmeiden de (soja)pannenkoeken met stip op nummer 1. Pannenkoeken zijn een goede basis om een 70, 100 of 200km op te rijden. Tijdens de wedstrijden op de Weissensee waren ze dan ook niet aan te slepen! Een groot verschil tussen kunst en natuurijswedstrijden is dat tijdens natuurijswedstrijden onderweg ook gegeten en gedronken wordt. Bij de verzorgingsposten wordt eten en drinken in tasjes aangeven. Hierin zit van alles variërend van bananen, energie gelletjes, energie repen, cakejes.
Na een wedstrijd wordt de tijd genomen om alle tekorten weer aan te vullen. Direct na een wedstrijd staat er een bidon met eiwitten of ander hersteldrank op het programma. Een kom soep of een kop warme thee vind ik zelf altijd een lekkere aanvulling.

Ik realiseer me dat de voeding die ik tot me neem mijn benzine is. Goede voeding zorgt ervoor dat de motor (je eigen lichaam) goed blijft lopen. Natuurlijk ben ik ook gek op drop en koekjes maar mijn insteek is om gezond maar vooral ook gevarieerd te eten.

*Ik ben allergisch voor melkproducten, tomaten, noten, rogge
##**

Bron : Rixt Meijer (Nederlands kampioen marathon schaatsen, 1 van de @schaatsmeiden)