Sportpolis

De meeste mannen komen in het weekend bij de sportvereniging. Soms om zelf te spelen, maar meestal om hun kroost te zien presteren op het gras van de lokale voetbal-, hockey- of andere sportvelden. 

Ook ’s ochtends langs de velden is het ‘zien en gezien worden’ voor de dames. Waar manlief in het weekend veelal volstaat met de sweater, paradeert vrouwlief in haar beste outfit langs de sportvelden. Louter ‘s ochtends als haar kroost speelt. Het gezellige gebral van de heren in de middag maakt ze niet mee.

Op de sportvereniging spreken ook de plaatselijke businessclubleden elkaar. Zakelijk is het devies ‘geven en nemen’. Ook inzake verzekeringen tiert de handel welig. En dan hebben we het niet over een clubpolis die de werkgever verzekert tegen diens sportblessures van werknemer zoals in België kan. Nee, we hebben het over o.a. de verzuimverzekering. 

En dat stoort mij. Om maar ‘verzekerd’ te zijn sluiten ondernemers verzekeringen af. Vaak op basis van laagste mogelijke kosten. Over het algemeen is er geen adequate inschatting van risico’s, maar wordt er gewoon verzekerd. Zo ook m.b.t. de verzuimverzekering. Zo’n 67% van Nederland heeft een verzuimverzekering, maar in de praktijk weten maar bar weinig ondernemers wat ze nu echt verzekerd hebben. Ze zijn verzekerd, maar pas als er iets gebeurt beseft men wat er is ‘gekocht’ is. 

Een mooi voorbeeld is mijn vriend Richard. Richard is actief bij de lokale FC. Hij is verzekerd bij zijn buurman voor verzuim. Zijn beste verkoper viel recent uit met rugklachten. Als dat langer zou duren zou dat een fikse aderlating zijn. Richard wou graag even persoonlijk sparren met iemand. De arbodienst zat in de verzuimverzekering inbegrepen.

De ‘inbegrepen’ partij bestond uit telefonische dienstverlening. Het kon prima op afstand. Richard had geen idee wat hij nu had ingekocht en wie wanneer wat moest doen. Toen hem dat werd uitgelegd en ook de kosten inzichtelijk werden vroeg hij mij om mee te kijken. Zijn visie op gezonde medewerkers sloot duidelijk niet aan bij de dienstverlening. 

Het besefte dat hij eerst naar zijn risico’s moest kijken en dan pas moest kijken wat en waar de niet acceptabele risico’s te verzekeren. Passend bij zijn kijk op gezondheid. Samen namen we zijn visie en risico’s door en zochten daarna een verzekering (i.o.m. zijn tussenpersoon) die passend was bij deze risico’s en de zaken vergoed die vergoed moeten worden. 

De verkoper was overigens na 3 maanden weer volledig inzetbaar.

Geschreven door: Rik Nijkamp